زمانی نامعلوم برای فروپاشی ذهن

بر روی مرزی هستم که درست نقطه مقابلم همان ارواح هستند همان دنیای سرد که با لغزش پیشتر در آن افتاده بودم انگار کالبد مرا تغذیه کودکانشان میدانند

و منتظر لرزیدن کالبد

میخواهند سنگ کنند

سرد کنند

با هر بار فریادم میشکنند و از نو متولد میشوند

این را باید در خود ریشه زد تا تولدی دیگر 1شان نباشد

چه کنم؟؟ انگار چاشنی انفجاریه مغذم را روشن کرده اند

افکارم در هم و برهم

چند تن در مقابل شاه و وزیر ایستاده اند

نه معلوم است سربازند نه شاه و وزیر

این آهنگ مناسب احوالات الان

http://s3.picofile.com/file/7464477739/Leave_out.zip.html

موضوعات مرتبط: مغذ ، سخنان ساعت ، روح دیوار